Özgürsün

16 Temmuz 2015 Perşembe 0 yorum



Yapılabilecek her şeyi yaptığında...
Söylenecek her şeyi söylediğinde...
Tamamen saf, tamamen çıplak kaldıktan sonra...
Ne kalır geriye?

Başka türlü boşa çırpınışlar mı?
Keder dolu bir çaresizlik mi?
Düşüş mü?

Değil.

Geriye bir tek özgürlük kalır.

Her yolu denedin... olmadı.
Çekilebilirsin,
Gidebilirsin,
Devam edebilirsin.

Artık özgürsün.

Sen, ben, o... 
Kimse tek laf dahi edemez sana.
Tek bir söz söyleyemez,
Ağzını açamaz.
Elinden geleni yapmadın yapamadın diye suçlanamazsın bir daha.

Artık özgürsün.
Özgür
...
...
Özgürlük.
...
...
...

Yaşarsın.
...
Nefes alırsın
...
Nefes verirsin
... 
Gündüz, 
...
Gece.
...
...
...
... 
Sırtından yukarı doğru ufak bir ürperti yükselir her seferinde.
O denli sessiz ki, onu kalabalıkta duyamazsın.
Duymamak için de gürültüden kopamazsın.

Ama o hep ordadır.

Özgürlük denen şey... bir sızı.
Ona sahip olduğun kadar,
Biliyorsun ki ait değilsin hiç kimseye hiç bir yere.
Olamıyorsun.

...

Sen;
Pek tabi kırıntılarla yaşayamayacak kadar tamsın.
Olanı biteni kabul edebilecek kadar olgun.
Umut etmekten, devam etmekten bir an bile geri durmayacak kadar da bütün.   

Sen dostum; 
Pek tabi özgürsün... yani yalnız.
Sessizlikten korktuğun halde,
Yine bir başına yollardasın.


0 yorum:

 

©Copyright 2011 Taboo | TNB